Bu yazıyı Ankara’da bir hastane odasında, bana söylenene göre, genel cerrahinin en büyük ameliyatlarından birisini geçirdikten sonraki 5. günde serumlar, sondalar ve drenlere bağlı şekilde yazıyorum.
“Yazmak” konusundaki “arsızlığıma” anlam veremeyenler için belirtmek isterim ki, bu talep/rica bana Medimagazin yönetiminden geldi. Yazılarıma bir süre ara vereceğimi kendimin duyurmasını istediler.
Ameliyattan sonra tarifsiz ağrı ve acıların sebebini sorduğumda, anestezistim “üzerimden kamyon geçtiğini”, cerrahım “direkten döndüğümü” söyledi. Aslında, hayat en büyük ve en ağır dersini veriyordu. Bu ders, son 10 günde bütün değerlerimi ve hayat felsefemi yeniden gözden geçirmemi sağladı. Bu duygu ve düşüncelerin dinginleşip bir idrak haline gelmesi için en az birkaç haftaya ihtiyacım olacak. Bu yüzden yazılarıma ara veriyorum. Ömür süremiz dolmamışsa ve hâlâ paylaşacak bir şeylerim olursa bu köşeye dönmek en büyük dileğim.
Henüz tamamlanmamış olan bu süreçte; lise, üniversite ve lisansüstü eğitimi ülkenin ve dünyanın en iyi okullarında okumuş, fakat yine de yaratıcının kudretine ve duanın gücüne inanan birisi olarak, sesimin ulaştığı herkesten ricam, Allah’ın bana ve bütün hasta insanlara sabır ve şifa vermesi için dua etmesi.